„Ślady 1972-2019”  Tomka Kawiaka w BWA

TOMASZ KAWIAK, pseudonim TOMEK, urodził się w 1943 w Lublinie. Jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (1968) i w Paryżu (1971-1974). Przez czternaście  lat był profesorem Instytutu Artystycznego w Orleanie, Francja (1977-1990). We Francji mieszka od 48 lat. Twórca pierwszego w Polsce happeningu ekologicznego Ból Tomaszowy, który miał miejsce w Lublinie w 1970 roku. Od 1980 prowadzi akcję tzw. cegłowania, w ramach której – podróżując po świecie – zostawia Cegłę Tomka Kawiaka (cegła wypalona z czerwonej gliny z odciśniętym nazwiskiem Artysty) w miejscach swego pobytu. Autor monumentalnych rzeźb na temat dżinsów i kieszeni. Krytycy nazwali go kronikarzem XX wieku. Od 1997 realizator projektu Długi marsz dżinsów, polegającego na zakopaniu w Chinach 369 ceramicznych figurek dżinsów, które wykonane w dziewięciu wzorach i zróżnicowane  wysokością, stają się symbolem triumfalnego pochodu najpopularniejszego uniformu XX i XXI wieku. Wystawia od 1970 roku, a jego prace obecne są w licznych kolekcjach publicznych i prywatnych na całym świecie: w Europie, USA, Ameryce Południowej, Japonii, Chinach, Australii i Maroku. Wielokrotnie odznaczany, m.in. w Polsce medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, 2006; we Francji Chevalier de L’Ordre des ARTS et des LETTRES, 2011; ponownie w Polsce – Złotym Krzyżem Zasługi za upowszechnianie kultury polskiej poza granicami kraju, 2014.

 

„Historia cegły

Kiedy w 1976 roku, we Francji, wykonałem moją pierwszą cegłę z gliny ceramicznej, opatrzoną moim nazwiskiem, wiedziałem, że jest to mój pierwszy „kamień” do znakowania mojej drogi artystycznej. Rozpocząłem z nią systematyczne podróże po całym świecie. Jej forma była stała, za to kolor gliny i emalii zmieniał się w zależności od miejsca jej realizacji i wypieku.

Wyprodukowałem tysiące cegieł, ze śladami mojego imienia, czy słów dodatkowych, określających cel i miejsce ich znakowania. Powstał z tego ciąg akcyjnych działań „Cegłowanie świata”. Ponad 200 zapisów cegłowania zrealizowanych w różnych zakątkach świata,  zdeponowanych zostało w Archiwum Światowym „Brickwork”. Kiedy po latach zacząłem wystawiać ich ślady, między innymi w Muzeum Lubelskim w Lublinie, czy w Bunkrze Sztuki w Krakowie, ktoś kiedyś napisał: …Kawiak jak kukułka podrzuca swoje cegły do gniazd naszej cywilizacji na całym świecie ! Bardzo jest to prawdziwe i zaprawione poczuciem humoru. W 1979 roku powstała seria obrazów i „cegieł gorących” służących do ogrzewania łóżka, których dużą popularność odnotowano we Francji w okresie XIX i XX wieku. Cykl tych prac stworzony został przy użyciu starych unikatowych „gorących cegieł”, jako śladu naszej cywilizacji oraz ich odpowiednika w malarstwie olejnym w postaci  „martwej natury”. Razem zestawione tworzą obiekty instalacji.”

Wernisaż zaplanowano na piątek, 18 stycznia na godz. 17. Wystawę będzie można oglądać do 24 lutego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *